Geslaagd trainingskamp A-selectie
Na een koffie van Evelien en het verzamelen van de trainingsmaterialen werd vrijdagmiddag rond kwart voor 2 vanaf de Put met 11 personen koers gezet richting Valkenswaard. De eerste stop was al snel, want bij de Tol te Sleeuwijk sloot trainer Cees zich ook bij ons aan. Om exact 3 uur arriveerden we bij het Stayoke hostel te Valkenswaard. Over de kamerindeling was al nagedacht en na het opmaken van de bedden werd er verzameld voor de 1e training van het weekend op het complex van Rood Wit te Veldhoven. Prima ontvangst aldaar en jawel Theo, er stond op het prachtige hoofdveld van deze zondag 1e klasser inderdaad een “afwerk” training op het programma. Inmiddels was Ronald ook gearriveerd, die helaas niet mee kon trainen ivm. een rugblessure, maar samen met de leider fungeerde hij als ballenverzamelaar, waarbij ook het dak van de kantine regelmatig beklommen moest worden. Vervolgens werden er een aantal korte partijspellen gespeeld en rond 6 uur keerden we terug naar het hostel.
Daar aangekomen werd een welkomstdrankje gedronken en daarna volgde er een gezamenlijk diner, waarbij er pasta geserveerd werd. En wat bleek, ook de gehele selectie van Lekvogels verbleef in hetzelfde hostel, wat later in het weekend nog zeer van pas kwam. Vervolgens druppelden er nog wat laatkomers binnen, die op vrijdag arbeidsverplichtingen hadden. Met een complete groep werden er de rest van de avond spelletjes gespeeld onder het genot van een (alcoholische) versnapering. De pokeraars konden hun hart ophalen en ook werd er klaverjas gespeeld door 4 mensen. Zag er naar uit dat dit een historisch kaartspel zou worden, immers waren 2 deelnemers op weg naar de 2500 en 2 mensen zouden niet verder komen dan 500. We zullen het echter nooit weten, want 2 potjes voor het einde zat er opeens vuur in het telbriefje…
Zaterdagmorgen was het al vroeg dag, er moest op tijd ontbeten worden, want om 10.00 uur (of was het toch 10.30 uur?) stond er weer een training op het programma bij RPC te Eindhoven. Helaas was de ontvangst hier wat minder, sterker nog, die was er helemaal niet, maar we lieten ons niet uit het veld slaan, bij een temperatuur van net boven 0 werd er zonder morren buiten omgekleed en aan de training begonnen (zie bijgevoegde foto). Inmiddels was onze verzorgster ook gearriveerd. Warm was anders voor de toeschouwers en dus besloten Ronald en Erik een koffie te doen in het nabij gelegen van der Valk hotel. Wegens verbouwing was hier een tent naast gezet, maar het schijnt dat na ons bezoek de tent als verloren beschouwd moet worden.
Teruggekeerd bij de training zat de sfeer er goed in. Al had de 1e avond bij sommigen toch wel zijn tol geëist. Of het nu kwam doordat we in gloeilampenstad Eindhoven waren, weet de schrijver niet, maar sommige jongens leken toch echt soort “licht” te geven. In het hostel werd er daarna snel gedoucht en van de lunch gebruik gemaakt, waarbij het briefje met daarop “1 kroket per persoon” niet echt serieus genomen werd.
Om 2 uur werd er begonnen met de golfclinic in Bergeijk. Na een wat onwennig begin had een ieder er toch heel veel lol in. Van sommige deelnemers zijn ze de ballen nu nog aan het zoeken, maar een aantal mensen leken echt talent te hebben. Uiteindelijk mochten we het geleerde in praktijk brengen door in groepjes van 3 personen 9 echte holes te lopen. Bomen, struiken en vijvers bleken voor sommigen grote obstakels, maar een ieder volbracht de missie keurig. Sijmen bleek uiteindelijk toch het meest talentvol in deze tak van sport. En mede door het weer en de rust van de natuur had een ieder een heerlijk ontspannen middag gehad.
In het hostel werden rond half 7 de bordjes gevuld met Oosters eten, maar ook voor de liefhebbers van kip met friet was het genieten. Toetjeskoning Jeroen kon zijn hart ook weer ophalen en na het eten een vreemd fenomeen, meer dan de helft van de groep was verdwenen, inclusief leider en trainer. Zou er dan toch nog trainen zijn, vroeg de rest zich af? Maar nee, deze groep genoot even van het eerste echte rustmoment van het weekend. 2 uurtjes verder was de groep weer compleet en ging het gezelschap Valkenswaard in. Hier kwamen de goede contacten tussen trainer Cees en bevriende collega Henk goed van pas. Lekvogels was met een grote bus en zij boden de koploper een lift aan naar het centrum. “Lekvogels, grote klasse!” Onderweg werden er door de Lekvogels boys diverse liederen gezongen, waaronder de hit “David Pilsner naar Noordeloos” en “Van Bavel naar het Plein” (bolwerk van de buur van Lekvogels, HSSC’61). Dit laatste werd door enkele Lekvogels spelers de volgende morgen toch weer ontkracht. Een trainerswissel werd zelfs voorgesteld, de reden zullen we in het midden laten, maar dat ging niet over voetbal.
De rest van de avond verliep zeer plezierig, daar zal de schrijver de lezer verder niet mee vermoeien. Enkele hoogtepunten waren de “kratten” in het B&N cafe en het spelen van Mikado met rietjes op de vloer van Old Dutch. Uiteindelijk bereikte een ieder het hostel weer en na een niet al te lange nacht, werd er na het ontbijt weer koers gezet richting de Alblasserwaard.
Langs deze weg wil ik meteen van de gelegenheid gebruik maken om, mede namens spelers en begeleiding, het bestuur, de BC en de TC enorm te bedanken voor het mede mogelijk maken van dit weekend.
Erik
