VVAC 2: Dat hadden we ons als tweede toch wel even anders voorgesteld.
Vrijdagochtend was op SBS 6 bij de beursberichten te horen dat de aandelen van KPN vlak na opening van de beurs met 22 % waren gestegen. Nader onderzoek wees uit dat er een sterke stijging was in het gebruik van het mobiele telefoonnet met name in de Alblasserwaard regio Ottoland. De plaatselijke journalist Rick den Besten werd ingehuurd om voor SBS 6 nader onderzoek te doen. En hij kwam na enig speurwerk achter de oorzaak van deze stijging. Met name waren de mobiele telefoons van een zekere Hans Duijzer, Brain Stuy en Frank Kok waren de donderdagavond gigantisch veel gebruikt. Rick kennende, de Pitbull onder de journalisten, dook nog verder in deze zaak want wat was de reden? Geheime afspraken, surprise party’s, uitgekomen geheimpjes proberen uit te leggen? Stilletjes hoop je toch daarop, want een vette roddel kan nooit geen kwaad natuurlijk. Maar de ware reden was van een heel andere categorie namelijk trainer Hans probeerde voor de zaterdag een tweede team op de been te brengen voor een vriendschappelijke wedstrijd van het 2e tegen Groot Ammers 2.
We wisten dat het karig zou zijn het aantal spelers dat beschikbaar zou zijn. Reden? De selectie was op trainingsweekend in Valkenswaard, een aantal spelers van ondermeer het derde waren naar Londen gegaan om daar heel goedkoop hun kerstinkopen te doen voor de komende decembermaand en er waren spelers die in Amerika, Oostenrijk, Zimbabwe en België verbleven. Kortom van de recessie in de Alblasserwaard is geen enkele sprake. Maar al dat gebel leidde er wel toe dat er zaterdagmiddag om 13.30 uur 12 spelers in de kantine stonden die het zouden opnemen tegen onze opponent Groot Ammers. Het was een gemêleerd gezelschap en op voorhand was onze trainer helemaal niet ontevreden met zijn spelersgroep. Dan kijk je uit naar de komst van de tegenstander want zijn die op volle oorlogssterkte? Een bekend gezicht de trainer van Ammers Peter, even welkom heten en de vraag zijn jullie compleet? Antwoord: “Nee we missen er nog wel een paar, maar we hebben een leuke groep op de been weten te brengen” Dus ze hadden het zelfde probleem als ons, een gelijkwaardige strijd gaan we tegemoet denk ik dan. Maar voor we de vlag ter hand nemen nog even wat patat, kroketten en frikadellen bakken voor de A. Zij waren op trainingssessie geweest bij een bevriende sportschool in Gorinchem dus de benodigde vetten die er af waren moesten weer worden aangevuld natuurlijk. En ze kwamen ons aanmoedigen, want er speelt een team waar je oud speelmaten ook in mee doen natuurlijk. Daar staat VVAC voor, vriendschap en een collectief. (nou ik heb er twee gezien) jammer.
We begonnen de wedstrijd om 14.30 uur op het B veld met scheidsrechter Wilko Kortleve. Je hebt dan wel eens van die wedstrijden die je vlagt dat je gelijk het gevoel hebt van “dit gaat niet goedkomme”. Nou dit was er zo’n één. Groot Ammers begon gelijk van de startfluit af met veel voetbalagressie en power. VVAC daarentegen speelde bijna futloos en met de gedachte van “wat zijn we hier ook nog maar aan het doen”? We weten uiteraard dat met team dat dusdanig is gehusseld dat er een periode is van aan elkaar wennen, maar dat duurde wel zeker 45 minuten. Ik kan heel gedetailleerd een verslag schrijven van de eerste helft maar dat wordt een heel eentonig verhaal ben ik bang. Het liep gewoon niet. Alle linies om het zo maar te zeggen faalden in hun spel. Nogmaals, je kan een reeks neerschrijven wat er allemaal fout ging maar dat heeft verder weinig nut. Je hoopt en verwacht dan ook als trainer en toeschouwers (die waren er zeker wel) dat er zeker tegen Groot Ammers, wat toch altijd lekker beladen wedstrijden zijn, dat er toch in ieder geval strijd wordt geleverd. Maar ook daarin faalden we als team en dat geeft toch te denken. Er was wel een zeer positief scoreverloop voor de geel zwarten. Het begon al in de 7e minuut een aanval vanuit het midden die vrij gemakkelijk werd uitgevoerd omdat er geen VVACer ze ook maar en strobreed in de weg stond 0-1. We werden toen niet wakker geschud want het spelbeeld veranderde niet. Groot Ammers dicteerde het spel gewoon. Het was aan onze kersverse keepervader te danken dat het daarna niet al uitliep naar een monsterscore. Het was pas in de 20e minuut dat VVAC iets kon laten zien dat ze tot scoren in staat waren. Een aanval over rechts met een goede voorzet die door Patrick op z’n Messies ingetikt moest worden want hij kreeg hem iets achter zich. En dan probeer je het met een hakje. Maar helaas, ook de rebound mislukte. In de 22e en 24e minuut scoorde Ammers we waren zoals we dat zo mooi noemen de kluts in die fase totaal kwijt. Dat zelfde beeld herhaald zich in de 44e en 44.5e minuut. Het doelpunt in de 44e minuut was wel een hele mooie moet ik zeggen, alleen op de doelman af en met een lob over Wilko hen er in. Het enige wat VVAC er tegen over kon stellen was in de 35e minuut een dot van een kans voor Brain voor zowat open doel, maar helaas pindakaas.
Het was zoals enkele toeschouwers ook zeiden in de rust “waar zijn de tijden dat we tegen Ammers nog liever het gras opvraten dan er van verliezen”! Ja die tijd ligt schijnbaar achter ons. Ik denk dat voor onze trainer dit de lastigste 15 minuten waren in de rust van zijn trainerscarrière op de Put. Want hoe krijg je dit weer in goede banen? Nou ik moet zeggen hij deed dat heel erg goed (Hans we nodigen je een keer uit als docent voor een bijscholing op ons werk voor de leidinggevenden, met als onderwerp “hoe maak ik een team duidelijk wat ze fout doen”. Een mooi zin uit zijn verhaal die me bij bleef was”oefenwedstrijden speel je om te werken aan het zelfvertrouwen als team, maar dit is negatief bijtanken”. Haarfijn werd uitgelegd waar het aan schortte. Maar had het effect?
De eerste tien minuten van de tweede helft wel. Het liep zoals we dat van een tweede elftal mogen verwachten er werden mooie combinaties op de mat gelegd en er was strijd om de bal. En dat doet de burger goed. Kleine kansjes ontstonden er en er werden corners genomen. Maar zoals Arie Roest het eens zo mooi uitdrukte bij een wedstrijd “hij moet er wel eerst in voordat hij telt”en dat is een waarheid die nog steeds recht over eind staat, net als de beroemde hoorn van de oude bok. Maar heel langzaam aan zakte VVAC weer terug naar het niveau van de eerste helft en dat was jammer. Groot Ammers nam in de 65e minuut een corner en die werd fraai het doel ingewerkt 0-6. Tjah en dan zakt het moraal weer naar een dieptepunt en dat is ook wel weer te begrijpen. Mario probeerde de moed er nog wel in te houden met “alleeeee mannen laat de moed niet zakken, we kunnen het”, maar dat had weinig effect meer op dat moment. Groot Ammers zorgde nog wel in de slotminuut voor heel mooi slotdoelpunt. Vanuit een vrije trap als een streep het doel in één om in te lijsten noemen we dat. Twee seconden later floot de goedleidende scheidsrechter deze teleurstellende wedstrijd af. 0-7 een eindstand die we maar heel snel moeten vergeten.
Maar is er dan geen enkel pluspunt te noemen? Zeker wel; we staan weer keihard met de beide benen op de grond en we weten dat er de komende twee weken erg hard gewerkt moet worden voor de kraker tegen Hardinxveld die voor de 28e januari op de lijst staat. En een tweede pluspunt is dat uit betrouwbare bron is vernomen dat er momenteel in Valkenswaard erg hard gewerkt wordt aan het afwerken. Trainer Cees heeft zich hiervoor laten inspireren door een voetbalkenner uit het Groningse land. Waar ontwikkelingshulp al niet goed voor is.
Je begrijpt dat de stemming in de kleedkamer niet al te best was het biertje smaakte wat bitter en de beroemde tepels deden weer zeer (daar is nog steeds geen oplossing voor gevonden).
Maar we hebben Marien die met een mooie uitspraak weer de glimlach op de monden kreeg:
We haalden vanmiddag geen voldoende, maar we hadden wel voldoende slechte spelers!
Terug naar overzicht
