VVAC 2: Oefenwedstrijd VVAC 2 – VVAC 3 liet meerdere facetten van sport zien.
Volgende week begint voor de meeste teams de tweede helft van deze competitie. Een competitie die voor beide teams tot nog toe goed verloopt. Het 3e staat in hun competitie 6e met boven zich Lekvogels maar die is grijpbaar met een wedstrijd meer. Het 2e staat tweede met boven zich Hardinxveld met twee punten meer in de pocket. Zaterdag moet VVAC 2 uit tegen Hardinxveld, dus zoals ze zeggen een toppertje. Kortom het was voor beide teams van belang dat er toch wat wedstrijdgevoel in de benen zou komen na de voetballoze weken die de winterstop met zich mee brengt. Als tweede hadden we natuurlijk wel de wedstrijd van vorige week in de benen maar dat voelde meer aan als lood dan een aluminium gevoel in de benen. Laten we het daar maar niet meer over hebben. Zodoende werd er een wedstrijd georganiseerd tussen het 2e en 3e elftal. We waren nog niet op volle oorlogssterkte want hoofdtrainer Cees had Matthijs en Mark aan zijn leger toegevoegd voor hun stratego wedstrijd tegen Sparta 30. Maar gelukkig heeft het tweede een ruim aantal goede spelers achter de hand zodat hun afwezigheid heel goed opgevangen kan worden. ook het derde was op oorlogssterkte. En met wel een heel opvallende reservebank moet ik zeggen. Ik zou hun het advies mee willen geven voor de rest van het seizoen een partytent mee te nemen en die naast de dug-out te zetten met wat tuinstoelen erbij en uiteraard een koelbox. Want nu zaten er 8 personen gepropt in de krakende dug-out die zowat uit zijn voegen ging. Maar de moderne dug-out is gebouwd voor personen met een heupwijdte van 90 cm. En niet op 120 daar moet je toch rekening mee houden. Bij hun supportersschare ook nog vader van Zijl die trouw iedere week toch maar komt kijken, klasse hoor. Wat ook in dit idyllische plaatje niet mag ontbreken zijn kinderen, en ja hoor twee stuks van de familie Meerkerk uiteraard, die druk doende zijn een eigen elftal op de wereld te zetten met opa Meerkerk als hoofdcoach uiteraard. Kortom een elftal waar VVAC voor staat vriendschap en saamhorigheid. Maar goed laten we maar eens met de wedstrijd beginnen. We speelden op het B veld wat er tamelijk drassig uit zag want het had net behoorlijk geregend, maar bespeelbaar zullen we maar zeggen. Scheidsrechter was voorzitter Wilko Kortleve met ook zijn eigen supportersschare. Kortom een echte VVAC wedstrijd. Dit soort wedstrijden wil eens aanleiding zijn voor vervelende blessures, glad veld en natuurlijk de rivaliteit van de spelers onderling, vaak aanleiding tot even wat feller een tackle inzetten. De scheidrechter was zo verstandig daar voor de wedstrijd ons even op te attenderen dat het niet de bedoeling was half kreupel van het veld te komen want volgende week, enz.
Vanaf de aftrap was het al duidelijk dat het zwaar voetballen was op dit veld. Diverse glibber partijen waren dan ook zichtbaar. Je ziet wel eens van die veldloopwedstrijden op de tv, nauw deze kon erbij. Maar het deed niet af aan het fanatisme wat beide ploegen lieten zien. Er was volop strijd en het eerste kwartier waren we min of meer gelijkwaardig aan elkaar. Het 2e liet gelukkig strijd en vechtlust om de bal zien. Het middenveld wat het vorige week het zo liet afweten stond nu min of meer als een huis. Daarachter een solide verdediging en de voorste spelers waren beweeglijker zodat daar ook voor de nodige onrust werd gezorgd. En we hadden een sluitpost die er ook niet om loog. Bij gebrek aan een keeper, Wilko en Hans beiden met andere verplichtingen waren afwezig, stond de eerste helft Machiel op doel. Net terug van een reis naar Amerika en daar toch bevangen van de Amerikaanse militaire gevoelens want kaalgeschoren als een echte yank stond hij daar, inclusief zwarte maillot. Een voorbeeld van Alblasserwaardse mannelijkheid.
Na het eerste kwartier kwamen de eerste serieuze kansen voor ons, Ronnie kreeg toen een dot van een kans maar miste die op een halve meter naast het doel. Maar het was de voorbode van een goede fase van het tweede. Want 5 minuten later was het weer Ronnie die met een mooie kopbal het vijandelijke doel bestookte, maar helaas net over. En of de duvel er mee speelt weer vijf minuten later was het Henk Jan die schitterend de bal in het doel schoot 1-0.
Het derde liet zich niet het kaas van het brood eten want ze bleven aanvallen en kregen daar ook best wel goede kansen uit. Maar zoals gezegd we hadden een solide sluitpost. Hoe hij het soms voor elkaar kreeg weet eigenlijk nog steeds niemand, maar hij hield het doel leeg. Meerdere facetten van sport werden door hem ten toon gespreid. Met katachtige bewegingen waarin het edele volleybalspel zat verweven en dat weer afgewisseld met ware handbaltechnieken speelde Machiel een dot van een wedstrijd als keeper. Het ging zelfs zo ver dat Mario hem in de rust vergeleek met Heinz kroket, de legendarische keeper Heinz Stuij van Ajax uit de 70er jaren.
Het was Arend die in de 32e minuut een hele mooie aanval over links mooi afrondde met een schitterend doelpunt 2-0.
In de rust, onder het genot van een lekker bakkie thee uitte trainer Hans zijn tevredenheid over het geboden spel. Inzet en strijd dat deed hem goed. Maar zoals een goede trainer betaamd het kon nog beter. Sneller overspelen geen ziekenhuis ballen en meer beweging. Neem geen risico’s liever drie keer rond dan een foute slappe pase. Duidelijk toch? Efficiënt voetballen, zeker op een veld als dit. De tweede helft had het zelfde spelbeeld als het laatste half uur van de eerste helft. Wel met een andere keeper, Ronnie dit keer op doel. Met een wel heel erg uitnodigende plas water onder hem in het doelgebied, waar je echt niet in moest duiken stond hij daar als een bibberende rots in de branding. Gelukkig voor hem was daar mentale-coach Gijs die hem achter het doel steeds maar weer oppepte. Nog maar een half uur Ronnie, dan is er warme chocolademelk in de kleedkamer. Met dit soort peptalk werd Ronnie op de been gehouden. En het werkte! Het 2e was aanmerkelijk sterker dan de tegenstander, wat niet wil zeggen dat ze er niets aan deden, zeker wel. Strijd voeren is wel aan het derde besteed en heel af en toe moest er ook aan de noodrem worden getrokken door de verdediging van het 2e. Met wel heel veel geschreeuw en gekerm ging de oudste Meerkerker in de 70 minuut tegen de grond en werd daar kort op gewisseld. Weer even later zag je hem met twee kinderen op de arm naar de kleedkamer strompelen, een mooi tafereel. Gescoord werd er ook nog, in de 65e minuut was het Louwrens die met een schitterend schot van rechts de keeper verschalkte en de 3-0 op het scorebord liet verschijnen. Het spelbeeld veranderde niet meer, het was een leuke en heel sportieve pot voetbal met als slotakkoord een hele mooie save van Ronnie die uiteindelijk toch nog in de eerder genoemde plas modder belande. Het bleef 3-0 en dat hadden er meer moeten zijn maar daar zeuren we maar niet verder over.
Op aanwijzingen van de scheidsrechter werd na afloop gezamenlijk de ergste modderpollen weggestampt zodat het veld er weer enigszins toonbaar uitzag.
En in de kleedkamer was er het heerlijke goudblonde vocht en uiteraard een glas warme chocolademelk voor keeper Ronnie, wel zonder slagroom.
Zaterdag uit tegen Hardinxveld daar zal blijken of we deze opgaande lijn kunnen voortzetten.
